kocha się wszystko bo wszystko tak szybko przemija.

11.10.2007 :: 23:36
Wciąż po coś wracam.

Mam różowe paznokcie i żółte ściany. Słodki kwiatowy zapach i takie niebieskie niematerialne marzenia. Wiersze współczesnej Julii przed sobą w duecie z alkoholowym cukierkiem. I takie czarne myśli.

On ma stronę kłamstw, wcale nie tak mało. Może ma, może nie. Może nawet nie miał. Może nie chciał mieć.
Najgorsze z moich dotychczasowych zagrań, przeszło to, co napisałam 2 lata temu do innego odbiorcy. Tyle, że bez reakcji. To znaczy gorzej. Wszystko źle, wszystko na nic. Nie chciałam, tak bardzo nie chciałam. Czuję sie taka skończona.

Rura i szara myszka (a raczej wyobrażenia o niej) pomogły mi w spełnieniu gimnazjalnego marzenia. Przypadkiem. NTG - witaj. Nadchodzę.
Poza tym wrzesień minął pod znakiem przekrętów, zwolnień i promili.
A jutro żyjemy, nie?

Zdarzeń wprost z Sanoka nie skomentuję. Nie tu, nie teraz. Nigdy. Straciłam chęci.

Za 4 dni układ gwiazd będzie identyczny, a Wielki Wóz wróci na swoje październikowe miejsce.
Poza tym już nic nigdy nie będzie takie samo.
Nic nigdy...

A miało być tak pięknie
Miało nie wiać w oczy nam
I ociekać szczęściem
Miało być sto lat
Sto lat

Pamiętasz, była jesień... ?

Komentuj (3)